By Ronald Wright, beste non-fictieboek van het jaar, The New York Times.
À la page 128, la machine recopie et publie:
In zijn roman Erewhon (een anagram van "nowhere"[nergens]) uit 1872 creëerde Samuel Butler een afgelegen beschaving die lang voor Europa was geïndustrialiseerd, maar waar de effecten van de vooruitgang tot een antitechnische revolutie hadden geleid. Het grote gevaar, zo schreef een radicaal uit Erewhon, lag niet zozeer in het bestaan van machines als wel in de snelheid waarmee ze zich ontwikkelden: als ze niet op tijd werden tegengehouden, zouden ze een eigen taal kunnen ontwikkelen, zichzelf gaan reproduceren en uiteindelijk de mens verdringen.
[...]
Terwijl het Victoriaansse tijdperk voortraasde, begonnen veel schrijvers zich bezig te houden met de vraag "Waar gaan we naartoe?"
[...]
P.s: Waar gaan we naartoe? Où allons-nous?
A short History of Progress, 2005.
Ici, on n'est pas contre la Technique puisqu'on l'utilise pour écrire et publier, on dit juste que la Technique doit être au service de la société. Et non la société esclave de la Technique, soumise auX intérêts divers et variés, etcetera.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten