[...]
Op basis van artikel 39 mogen AIVD en MIVD bij bestuursorganen, ambtenaren en ieder ander (die dan als informant wordt aangemerkt) gegevens opvragen die nodig zijn voor het uitvoeren van hun taak. Dit kan onder meer inhouden dat volledige databases worden overhandigd, dan wel dat de diensten "rechtstreeks geautomatiseerde toegang" tot dergelijke gegevensbestanden krijgen. Het gaat hier om informatie die vrijwillig aan de diensten verstrekt wordt en is dus geen bijzondere bevoegdheid, zodat hiervoor geen toestemming van de minister vereist is.
De rechtstreekse geautomatiseerde toegang tot databestanden geschiedt volgens de memorie van toelichting (MvT) op basis van een zogeheten "hit/no hit-systeem", dat wil zeggen dat alleen als een gezochte term overeenkomt met een term in de betreffende database (een 'hit' of 'treffer'), de gegevens voor de geheime dienst beschikbaar komen.[25]
Op gegevens uit openbare bronnen, uit de eigen databases, uit databases die derden verstrekt hebben en uit databases waartoe directe geautomatiseerde toegang is, mogen de geheime diensten data-analyse toepassen. Dit houdt in dat gegevens uit deze databases met elkaar mogen worden vergeleken, mogen worden doorzocht met behulp van profielen en mogen worden vergeleken om bepaalde patronen op te sporen.
Volgens de MvT was het aanvankelijk de bedoeling dat er geen maatregelen tegen personen mochten worden genomen, louter op basis van profilering, maar uiteindelijk is in lid 3 van art. 60 bepaald dat op de uitkomst van alle vormen van data-analyse een menselijke afweging en interpretatie toegepast dient te worden.[26]
[...]
in: https://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_op_de_inlichtingen-_en_veiligheidsdiensten_2017#Toegang_tot_databases
Quelle bonne gouvernance dans les DATA et les questions sensibles, là où sont mêlés de jeunes consommateurs et des familles, mais aussi des consommateurs vulnérables? Les bourgmestres et les ministres responsables se concertent: qui est responsables? Les secretaires d'Etat se posent la même question depuis les années 90. Différents affaires se rappellent auX lecteurs. Des réponses sont encore à trouver auprès des ministères concernés. Qui a fait quoi? Edwy Plenel dit que les citoyens ont le droit de savoir. Les journalistes aussi. Même au Monde ou au Figaro, même dans la presse de qualité de Christian van Thillo en Flandre belge.
Wouter Bos et André Rouvoet du Centre Jeunesse&Famille se connectent: Internet parle-t-il encore de notre reconversion?
Autre chose, les responsables ont dit que dépenser plus de 700 milliards pour la Santé publique néerlandaise, c'est vraiment un peu trop pour ce petit pays. Il va falloir réduire le budget.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten